Nieuws (2023) Mijn archeologische belevenissen en nieuws van anderen

Nieuws februari 2024

Terug in de schoolbanken

De eerste zaterdag in februari is traditioneel gereserveerd voor de Steentijddag!34e steentijddag in Leiden
Ik kan me er al tijden op verheugen, een hele dag ondergedompeld te worden in interessante lezingen over diverse onderwerpen uit de prehistorie. Heerlijk al dat nieuws!!!
Dit jaar werd ze al voor de 34e keer georganiseerd in het Lipsiusgebouw van de Universiteit van Leiden, wederom maakte ze haar reputatie waar. Ditmaal veel lezingen over de Swifterbandcultuur, snuffelen in archeologische boeken en gezelligheid met mijn archeologische maten. Wat wil een mens nog meer.

Nieuws januari 2024

Nieuwe lezing “Verteller van het Oude”

Concentratiekamp Fullen, tekening van gevangene Francesco FrisoneDe afgelopen twee jaar ben ik -samen met vriend Kees- op zoek geweest naar overblijfselen van  concentratiekampen in het Emsland. In de streek langs de Drents/Groningse grens, aan Duitse zijde, heeft zich gedurende de Tweede Wereldoorlog -en vlak daarvoor-  een afschuwelijke en nu bijna vergeten drama’s afgespeeld. In 1933 Richtten de Nazi’s 3 werkkampen in voor de tegenstanders van Hitler, zonder veroordeling konden zij weggestopt worden in deze kampen, te midden van uitgestrekte moeras gebieden. Doel was de gebieden te ontginnen en gereed te maken voor de landbouw.
Soms ontsnapte een gevangene naar Nederland -de grens was soms niet verder dan 1500 meter weg- waarna ze opgepakt en teruggestuurd werden. Velen werden meteen doodgeschoten, Auf der Flucht erschossen!
In de jaren daarna kwamen er steeds meer kampen bij, 15 in totaal. De populatie veranderde.  O.a. verzetsstrijders en krijgsgevangenen werden er opgesloten. Ook Nederlanders kwamen in de kampen terecht. Men moest vele ontberingen doorstaan. Te eten kregen de mensen nauwelijks, het werk was zwaar. De bewaking meedogenloos, de kleding ontoereikend, ziekten braken uit. Volgens de officiële cijfers hebben meer dan 30.000 mensen hun leven verloren in de door Jan en alleman verlaten omgeving. Het werkelijk aantal doden is veel hoger. In de vele massagraven liggen duizenden Russische soldaten, meestal gestorven als gevolg van uitputting -ze werden stelselmatig uitgehongerd- en ziekten, vnl. vlektyfus en dysenterie. 
Hun behandeling tart elke beschrijving, een Russisch leven was niks waard. Er stierven meer ongelukkigen dan er in de boeken geregistreerd staan. Sommige onderzoekers beweren dat met het dubbele aantal sterfgevallen (vermoorden) rekening gehouden moet worden. 
Tegenwoordig is van de kampen weinig over. Je moet goed zoeken naar aanwijzingen uit het verleden. Maar ze zijn er. Vandaag de dag is er meer aandacht voor wat er minstens 80 jaar geleden gebeurd is. In Esterwegen is een groot herdenkingscentrum opgericht. Daar kan de bezoeker de verschrikking van het Nazi regime goed in zich opnemen. Vergeet vooral niet een bezoek te brengen aan de vele massagraven. Het maakt je nederig, steeds maar weer stel je die ene vraag: ‘Waarom doen mensen elkaar dit aan?”
Tijdens de lezing vertel ik u de geschiedenis van de Emslandkampen, tevens laat ik u zien wat er nog aan herinnerd. 
Voor meer lezingen van mij, klik hier!

A-spits

Mooie spitsen vinden, daar ga ik voor!!
A-spitsDoor de jaren heen heb ik er behoorlijk veel gevonden, meest favoriet zijn -zoals bij de meeste mensen- de bronstijdspitsen. De kunstige, over het gehele oppervlakte bewerkte pijlpunten spreken het meest tot mijn verbeelding. Uit eigen ervaring weet ik hoe moeilijk ze te maken zijn.
De laatste jaren krijg ik steeds meer bewondering voor de spitsen uit het Mesolithicum, simpel van bewerking en uiterst effectief. Op de foto ziet u een zgn. A-spits. Gemaakt van een kling en voorzien van retouche aan één zijde (van punt tot basis). Een klein gedeelte van de top is niet meer aanwezig. In mijn fantasie zie ik hoe de afgeschoten pijl doel treft en mijn voorouder eten op de plank heeft. Daarbij verliest de spits een stukje van zijn punt.
De door mij onlangs gevonden spits wordt vooral geassocieerd met het Voeg-Mesolithicum. 

Romeins uitstapje

Altijd al heb ik de plek in het Teutenburgerwald waar de zgn. Varusslag plaatsgevonden heeft, willen bezoeken. Deze maand kwam het er eindelijk van. 
Vlak bij Osnabrück -qua afstand dichterbij dan Amsterdam- ligt het museum en park Kalkriese.  De grote parkeerplaatsen waren tamelijk leeg, hetgeen niet verwonderlijk was gezien het “snertweer”. Direct in het oog springend is een 30 meter hoge toren, waarvan mij de betekenis in eerste instantie onduidelijk was. Eraan vast bevindt zich het museum. 
Varus is de Romeinse legeraanvoerder die samen met drie(!) legioenen door de gezamenlijke Germaanse stammen in de pan is gehakt in het jaar 9 na Chr.. Jarenlang was de precieze plek van de veldslag onduidelijk. Sinds een aantal jaren weet men zeker dat een deel van de strijd zich bij Kalkriese heeft afgespeeld. 
Romeins ruitermasker VarusslagZes jaar na de slag kwamen de Romeinen voor het eerst terug, met tien legioenen welteverstaan. Op strafexpeditie tegen de Germanen. 
In het museum bevinden zich een aantal mooie vondsten, met als hoogtepunt een schitterend cavalerie masker van een Romeinse officier. U krijgt een fantastische uitleg over het verloop van de strijd. Nog elk jaar neemt het aantal vondsten toe, de opgravingen op het terrein zijn nog lang niet afgerond. 
Na het bezoek aan het museum beklimt u de toren. U kijkt uit over het slagveld. In gedachten ziet u de vechtende mannen erover trekken. Een waar bloedbad en een deuk in het imago van de Romeinen. 
Lopend over het slagveld, komt u bij de opgravings site. Men zoekt nog vrijwilligers! Iets voor U?

 
 

trefwoord: nieuws, nieuws, nieuws, nieuws, nieuws, nieuws, nieuws, nieuws, nieuws, nieuws, nieuws, nieuws, nieuws, nieuws, nieuws, nieuws, nieuws, nieuws, nieuws, nieuws, nieuws, nieuws. nieuws, nieuws, nieuws, nieuws, nieuws, nieuws, nieuws, nieuws, nieuws, nieuws, nieuws, nieuws, nieuws, nieuws. nieuws, nieuws, nieuws.  

 

Laat u inspireren door mijn verhalen uit het verleden!